مونوپولی بر پایهٔ حرکت تاسی روی یک مسیر دَوَرانی شکل گرفته است. بازیکنان با هر بار حرکت روی خانههای زمین، امکان خرید ملک، پرداخت اجاره یا گرفتن پاداش دارند. هنگامی که بازیکن ملکی را میخرد، مالک آن خانه میشود و میتواند در دورهای بعدی خانه یا هتل بسازد تا درآمد بیشتری کسب کند. جریان پول بین بازیکنان از طریق «اجاره»، «مالیات»، «جریمه»، «شانس»، «صندوق اجتماع» و «معاملات مستقیم» ادامه پیدا میکند و بازیکنی که از مدیریت بهتر منابعش برخوردار باشد، دیرتر ورشکست میشود. بخش مهمی از بازی «مذاکره» و «معامله» است؛ بازیکنان برای تکمیل رنگها و ساخت مجموعه به گفتوگو، تهاتر، معامله و تصمیمگیری استراتژیک نیاز دارند و این بخش از مونوپولی برای مهارتهای اجتماعی ارزشمند است.
وابستگی زیاد روند بازی به تاس باعث میشود گاهی نتیجهٔ بازی به شانس نزدیک شود و بازیکنان با عملکرد مشابه، نتایج بسیار متفاوتی بگیرند. بازی در صورت خرید کمّی و بازی محافظهکارانه میتواند بیش از حد طولانی شود و برخی بازیکنان در میانهٔ راه احساس حذفشدگی کنند. همچنین عنصر «ورشکستگی» ممکن است برای برخی دانشآموزان تجربهٔ ناخوشایندی ایجاد کند و نیاز به مدیریت هیجانی توسط معلم دارد. از نظر آموزشی نیز برخی نسخههای مونوپولی تصویر غیرواقعی و سادهشدهای از اقتصاد ارائه میکنند که باید در کلاس توضیح داده شود.
مونوپولی بستری مشخص برای تمرین مفاهیم پایهٔ اقتصادی است؛ از جمله بودجهبندی، مدیریت هزینه، درآمدزایی، جریان نقدی، آیندهنگری، ریسکپذیری و تحلیل پیامد تصمیمها. این مفاهیم با بخشهای مرتبط در مطالعات اجتماعی هفتم و هشتم و همچنین مباحث کتاب اقتصاد پایهٔ دهم انسانی مانند «بازار»، «دارایی»، «تولید و مصرف»، «سرمایهگذاری» و «کسبوکار» هماهنگ است. بازی از طریق شبیهسازی سادهٔ اقتصاد شهری، ذهن دانشآموز را با چرخهٔ درآمد و هزینه، اهمیت تصمیمگیری هدفمند و نقش ریسک در فعالیتهای اقتصادی آشنا میکند. همچنین روند مذاکره و معامله میتواند تمرینی برای مهارتهای ارتباطی، گفتوگو و حل تعارض باشد.
مونوپولی برای بازهٔ سنی ۸ تا ۱۵ سال مناسب است و بهترین تطبیق را با دورهٔ دوم دبستان (پایههای پنجم و ششم) و دورهٔ اول دبیرستان (پایههای هفتم تا نهم) دارد. در این سن دانشآموزان توانایی درک سادهٔ پول، هزینه و درآمد را بهدست آوردهاند و میتوانند پیامدهای رفتار اقتصادی خود را در طول بازی مشاهده کنند. مهارتهایی مانند آیندهنگری، تمرکز، تصمیمگیری مرحلهای، مدیریت منابع و مذاکره دقیقاً در این دورهٔ رشدی رشد پیدا میکند و بازی به شکلی طبیعی آنها را تقویت میکند. دانشآموزان در این ردهٔ سنی آمادگی ذهنی لازم برای تحلیل پیامد تصمیمها، پیشبینی جریان مالی و کنترل هیجان در رقابت را دارند.
برای این بازی میتوان از قالبهای «نقاط قابلکلیک» و «نقشهٔ تعاملی» استفاده کرد. معلم میتواند تصویری از یک خیابان یا نقشهٔ شهری ساده بارگذاری کند و روی هر ملک یک نقطهٔ قابلکلیک قرار دهد. دانشآموز با کلیک روی هر ملک اطلاعاتی مانند قیمت، هزینهٔ ساخت، درآمد احتمالی و ریسک را میبیند و سپس باید تصمیم بگیرد: «کدام ملک ارزش سرمایهگذاری دارد؟»
همچنین میتوان مجموعهای از «فرصتهای اقتصادی خیالی» ساخت تا دانشآموز آنها را براساس معیارهایی مانند بازده بلندمدت، هزینهٔ اولیه یا میزان ریسک دستهبندی کند. این فعالیتها همراه با یک مسیر تصمیمگیری کوتاه، به او کمک میکند مفهوم «جریان نقدی»، «سرمایهگذاری هدفمند» و «مدیریت منابع» را بهصورت عملی و تعاملی تجربه کند و پیام اصلی بازیی؛ تصمیمگیری اقتصادی، در قالبی ملموس بازسازی شود.
"*" فیلدهای الزامی را نشان می دهد
"*" فیلدهای الزامی را نشان می دهد
"*" فیلدهای الزامی را نشان می دهد